Ahmed el-Kurdî

Seyyîd Ahmed el-Kurdî (b. 1830, Kur, Çabakçur - m. 1921, Xarpêt) xelîfeyanê Şêx Ali Septî ra yew şêxê neqşîbendîyan o.[1][2]

Bi nameyanê Ahmed el-Kurdî el-Huseynî yan zî Seyîd Ahmed Çabakçûrî el-Kurdî zî şinasîyêno. Serra mîladî 1830 (hîcrî 1246) de Çabakçur yanî Çewlîg de dewa Kur de ame dinya. Çewlîg o çax girêdayeyê Wilayetê Bitlisî bî. Nameyê pîyê ey Muhemmed Şemseddîn o. Duyês serrîya xo ra dima şi Pali û hetê Şêx Elî Septî de tehsîlê îlmî kerd û bi murîdê ey. Şêx Elî Sebtî (m. 1871) xelîfeyanê Mewlana Xalidê Şehrezorî el-Kurdî (m.1827) ra yew o û kalikê Şêx Seîdî yo.[3][4][5]

Ahmed el-Kurdî, Şêx Elî Sebtî ra seba terîqetê Neqşîbendîye-Xalîdîye îcaze ve xîlafet girewto. Wefatê şêxê xo ra dima Pali caverdayo û 1892 de şîyo Xarpêt. Çarês serrî Xarpêt de fealiyetê îrşadî kerdo; dima ra 1906 de şîyo Sêwregi û tîya de heşt serrî mendo; dima zî 1913 de şîyo Wêranşehr. Wêranşehr de di serrî mendo, dima 1915 de reyna şîyo Xarpêt û hetanî wefatê xo tîya de mendo. Ahmed el-Kürdî, 25 Teşrîna Peyêne 1921 de Xarpêt de merdo û Camîya Pîle ya Xarpêtî de defin bîyo.[4][5]

Ahmed Kurdî tayn kesan rê xilafetê terîqetî dayo. Xelîfeyanê ey ra tewr meşhûr Kastamonu ra keyeyê Hattatzadeyan ra Muhammed İhsan Oğuz o.[1][6]

ÇimeyîBıvurne

  1. 1.0 1.1 Hattatzâde Muhammed İhsan [Oğuz], İki Gavs-i Enâm: Şeyh Ali Es-Sebti & Seyyid Ahmed El-Kürdî, Necm-i İstikbâl Matbaası, İstanbul, 1342 (1926), r. 22 ve r. 26-30
  2. İshak Sunguroğlu, "Seyyid Ahmedülkürdî", Harput Yollarında, 2. Cilt, İstanbul 1959, r. 143-145
  3. Rahîm Er, "Sohbet-Vasiyetname", Türkiye, 29.06.1998 ra neql: Türktakvim sitesi. (erişim: 21.04.2021)
  4. 4.0 4.1 Bekir Köle, "Seyyid Ahmed Çapakçûrî’nin Müridi Muhammed İhsan Oğuz’a Gönderdiği İrşâd Mektupları", Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, c. 17, h. 2, 2015, rr.79-83
  5. 5.0 5.1 Ramazan Muslu, "Bingöllü Bir Hâlidî Şeyhi: Şeyh Ahmed Çabakçûrî (1830-1921)", 1. Bingöl Sempozyumu, Bingöl 10-11 Haziran 2006, (Kitap Baskısı: Bingöl Tarih ve Kültür Araştırmaları Dergisi Yayınları, Şubat 2007) rr. 125-137.
  6. Günerkan Aydoğmuş, Harput Kültüründe Din Alimleri, ELESKAV Yay., Elazığ 1998, r. 174-175